Dei første dagane hoppa vi rundt og tok bilder som noken andre turista. No ekje det sånn lenger. No e det meir sånn, eg spør Martha om ho har kamera med seg, og ho nikka som om ho ikkje forstår ka eg snakka om. Konklusjonen er at vi ikkje er turista lenger, men ein vakker dag skal vi bli turista i eigen by.
Eller, vi er nok fortsatt ikkje heilt amerikanske. På bussen får vi titt og ofte spørsmålet om kva språk vi snakka. Alltid like morsomt å høyre kva dei trur. Hittil har ingen komt nordafor Portugal.
I kveld har vi hengt i UTC, vår andre heim. Kom nettopp tilbake, og det er nattmat på gang.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar